Linux, DosBox i /dev/ttyS0

Jak wiadomo - programista nie pracoholik - grać musi. Co należy jednak zrobić gdy jego sprzęt nie daje mu do końca takiej możliwości?

Wbrew pozorom, nie chodzi wcale o granie w super-wypasionego MMORPG’a - chodzi o grę starą i niemalże zapomnianą: The Settlers 2. Jaki więc mam problem skoro bóg zesłał programistów, którzy napisali DosBOX’a nawet na Linuksa?

Problemem jest gra na dwóch graczy. Każdy kto grał w The Settlers 2 wie o co chodzi - trzeba podłączyć 2 myszki, z czego co najmniej jedna musi być na porcie szeregowym (COM). Niby nic, ale co jeśli nie ma takiego portu? ^^ Np. ja w moim laptopie go nie mam i tutaj zaczynają się schody.

Poszperałem trochę w internecie i znalazłem informację, że porty szeregowe w linuksie reprezentowane są przez pliki /dev/ttyS* ( * - numer portu 0-3 [odpowiednio COM1-4] ). Istotne też, aby pamiętać, że ‘S’ ma być duże Znalazłem taki port u siebie w katalogu /dev jednak nie mam pojęcia co mogę z tym zrobić dalej skoro nie mam takiego portu fizycznie? ^^

Napisałem nawet program który czyta dane z portu myszy ( /dev/input/mouse* ) i wysyła je na /dev/ttyS0 ale niestety sam DosBOX nie chce czytać tego portu zwracając przy starcie komunikat o błędzie:

Serial1: Opening /dev/ttyS0
tcgetattr failed with error 5.

Nie mam zielonego pojęcia co oznacza kod 5 bo nie mogłem znaleźć tego w internecie, ale pewnie ma to związek z brakiem fizycznego portu rs232 w moim laptopie.

Nasuwa mi się na myśl tylko jedna rzecz - jakiś wirtualny port szeregowy. Pytanie tylko czy to podziała… Może ktoś ma jakiś pomysł co do tego? Jestem otwarty na pomysły

Jak tymczasowo pozbyć się argumentu funkcji?

Dzisiaj wpadłem na pomysł jak można tymczasowo pozbyć się argumentu z funkcji, bez komentowania jej za pomocą /**/. Przykładowo, mamy wywołanie funkcji:

jakas_funkcja( argument1, argument2, argument3 );

Załóżmy, że argument drugi jest wskaźnikiem i chcemy go chwilowo ustawić na NULL bez usuwania samego argument2. Naturalnym byłoby zastosowanie komentarza, ale dzięki specyfikacji C++ można to zrobić jeszcze fajniej ^^

jakas_funkcja( argument1, (argument2,NULL), argument3 );

I o co w tym chodzi? Otóż kiedy program dotrze do drugiego parametru funkcji, natrafi na wyrażenie (argument2, NULL). Niezależnie od tego jaki by nie był argument2 wynik takiego wyrażenia jest zawsze wynikiem ostatniego “pod-wyrażenia” - czyli w tym wypadku NULL. Dlatego też do funkcji zostanie przekazana wartość NULL. Później jeśli już chcemy przywrócić argument2 do łask - wystarczy wywalić “,NULL” i można zostawić samo “(argument2)” bo ten nawias już i tak nic nie zmienia, a w przyszłości możemy go znów wykorzystać do tego samego celu

Niby nic, a czasem przydatne - zwłaszcza jeśli argument2 jest wywołaniem jakiejś funkcji i chcemy aby się ona wykonała, ale chwilowo nie chcemy przekazywać wyniku tej funkcji do jakas_funkcja().

Wpadłem na ten pomysł właściwie przed chwilą, ale to głównie dzięki mojemu profesorowi prowadzącemu wykład z C, który zwrócił mi uwagę, na fakt, że wartością całego wyrażenia - jeśli mamy kilka przecinków - jest zawsze to po ostatnim przecinku.

Podsumowując - nawet z 8-letnim doświadczeniem z C++ warto chodzić na wykłady z C (poza tym to świetna okazja, żeby sobie coś zakodzić przy okazji słuchając muzyki i od czasu do czasu wykładowcy ;P)

Programowanie Niskopoziomowe - MARIE

Na ostatnim wykładzie z systemów operacyjnych pojawiła się MARIE (Machine Architecture that is Really Intuitive and Easy). Bardzo przyjemnie słuchało się o tym, że programiści nie musieliby już przepinać kabli na wielkich ścianach aby dodać 2 liczby, jednak sposób programowania tej maszyny - na dzień dzisiejszy - daleko odbiega od jej nazwy. Głównym problemem jest tutaj część: “Intuitive and Easy”. Mam swoje zdanie na temat intuicyjności i prostoty programowania

Tak czy inaczej. Nie udało się uniknąć starcia z Assemblerem MARIE. Po szybkim zapoznaniu się z nim od razu zauważyłem, że Assembler, którego używa się w dzisiejszych komputerach jest wręcz językiem wysokiego poziomu Programowanie MARIE nie jest strasznie trudne, ale dość męczące. Tym bardziej, że na wykładzie dostaliśmy zadanie napisania programu sumującego n pierwszych wyrazów ciągu Fibonacciego.

Oczywiście na rozgrzewkę trzeba było napisać sobie kilka programów. Przykładowo program do dodawania dwóch liczb pobranych od użytkownika wygląda tak:

	Input
	Store 	TMP
	Input
	Add	TMP
	Halt
TMP,	DEC	0

Napisanie programu sumującego n pierwszych liczb ciągu Fibonacciego zajęło mi dobre kilka godzin, ze względu na to, że ciężko było się w nim połapać. Obowiązuje tu zasada: “Jeśli napisany kod nie działa jak należy, zamiast naprawiać - napisz go od nowa.”, którą oczywiście właśnie wymyśliłem.

Ogromnym utrudnieniem programowania tej maszyny jest fakt, ze nie daje się dodawać ani odejmować stałych bezpośrednio w kodzie. Trzeba je ręcznie zapisywać w kodzie. Przykładowy kod zwiększający N o 1:

	Load	N
	Add	ONE
	Store	N
	Halt
N,	DEC	0
ONE,	DEC	1

Nie ma także instrukcji do mnożenia więc programowanie czegoś bardziej złożonego jest raczej trudne ^^ Tak czy inaczej, muszę się przyznać, że podobała mi się ta zabawa w programowanie Undergroundowe

Do While False [DWF]

Przemierzałem sobie bezkresne obszary www.gamedev.net i natrafiłem tam na fajny mechanizm o nazwie DWF. Wygląda to tak:

do {
	if( !doSth() ) break;
	if( !doSthElse() ) break;
	if( !doAnotherThing() ) break;
	doLastThing();
} while( false );

Na pierwszy rzut oka mechanizm bez sensu. Po co pętla skoro i tak wiadomo, że wykona się tylko raz?!

Po spojrzeniu drugi raz zaczyna to mieć sens. Dzięki takiemu mechanizmowi można uzależnić wykonywanie kolejnych operacji od wyniku poprzednich w prosty sposób. W innym wypadku trzeba by było pisać masę zagnieżdżonych if‘ów. Ten poprzedni przykład zadziała tak samo jak to:

if( doSth() )
{
   if( doSthElse() )
   {
      if( doAnotherThing() )
      {
         doLastThing();
      }
   }
}

Chyba nikogo nie muszę przekonywać, że poprzednie rozwiązanie było lepsze. To jest oczywiście najprostszy przykład, w którym różnica nie jest aż tak straszna, ale dla większej ilości instrukcji może to być problem.

Zwłaszcza jeżeli nie mamy funkcji takich jak doSth(), doSthElse() i wszystko wklepujemy do programu, wtedy takie zagnieżdżone if’y nie wyglądają zbyt ładnie